Kiel felicxa vi estas, ecx se vi nur povas promenadi kun via edzino; kiel gxoja vi estas, ecx se vi nur povas infuzi teon por viaj gepatroj; kiel libera vi estas, ecx se vi nur povas nagxi akompanante vian filon; kiel cxarma vi estas, ecx se vi nur povas doni unu moneron al almozulo! Cxion envias mi, kion vi posedas.

        Mi nur volas kanti por vi; mi nur volas pririgardi viajn okulojn; mi nur volas kuiri por vi per miaj propraj manoj; ecx  mi  nur volas doni al vi la plej simplan rideton. Sed cxi tio estas tiel malfacila por mi. Mi estas tiel malfelicxa ne pro mia kripla korpo sed pro tio, ke mi ne plu havas kapablon por la aliaj. Cxu vi komprenas min?

        Mi scias, ke vi estas bonkorema; vi estas tiel prizorgema al mi. Sed vi neniam scias, kion mi plej volas, kio estas via bezono al mi. Se mi nenion povas oferi al aliaj, do mia vivo perdas sian signifon. Cxu vi komprenas min?

       Mi deziras oferdoni ion al vi, kion mi povas fari. Mi volas scii, ke mi ankoraux estas bezonato en la mondo. Cxu vi vere komprenas min? Kiel  komprenigi vin pri mia koro?